Без категории

ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΣΤΗΝ ΝΑΥΤΟΣΥΝΗ
(της Υβέτ Βαρβαρέσου)

Κάποτε ο μοναδικός τρόπος για τους κατοίκους του νοτιότερου τμήματος του Δήμου Μονεμβασιάς να ταξιδέψουν σε άλλες περιοχές της χώρας, ήταν από την θάλασσα. Η έλλειψη οδικού δικτύου και μέσων οδικής μεταφοράς, είχε ως αποτέλεσμα να γίνουν οι κάτοικοι αυτών των ακτών δεινοί θαλασσοπόροι.

Αυτή η παράδοση συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Όλο και περισσότεροι νέοι σηκώνουν πανιά και εμπνέονται από τους μεγαλύτερους, μερικοί δε απ’ τους οποίους έχουν διακριθεί σε παγκόσμιο και πανευρωπαϊκό επίπεδο – ο Τάσος Γαβρίλης (χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του 1980), ο Σταύρος “Μέμος” Ψαρράκης και ο Νίκος Περράκης (πρωταθλητές σε παγκόσμιους και ευρωπαϊκούς αγώνες) καθώς και άλλοι, (πρωταθλητές και μη), που είτε μεγάλωσαν στην περιοχή είτε κατάγονταν από εκεί σαν τον Ηλία Χατζηπαυλή επίσης ολυμπιονίκη (με καταγωγή της μητέρας του το Λάχι).

Ο Τάσος Γαβρίλης ξεκίνησε στην ιστιοπλοΐα όταν η οικογένειά του μετακόμισε από την Νεάπολη στην Καστέλα του Πειραιά όταν ο Τάσος ήταν 12 χρονών.

“Εκεί γράφτηκα στον ιστιοπλοϊκό τμήμα του Ολυμπιακού και ξεκίνησα με σκάφη τύπου Optimist. Συνέχισα στις κατηγορίες 420, Lightning, Dragon, και μετά με 470.
Σ΄ αυτή την κατηγορία σταθήκαμε άτυχοι αφού στη διαδικασία της πρόκρισης, ένα ατύχημα στο πόδι του συναθλητή μου στο σκάφος Νίκου Περάκη μας στέρησε τη συμμετοχή μας στην Ολυμπιάδα του 1976. (Ο Νίκος Περράκης τα τελευταία χρόνια παραδίδει μαθήματα ανοιχτής θάλασσας στο Ναυτικό Όμιλο Bοιών). Μετά άρχισα να τρέχω σε διάφορες κατηγορίες ανοιχτής θάλασσας και μετεπήδησα στα Soling.”

Ο Τάσος όμως είχε μια δεύτερη ευκαιρία για συμμετοχή σε Ολυμπιάδα, αυτή τη φορά μαζί με τον Τάσο Μπουντούρη και τον Άρη Ραπανάκη. Επέστρεψαν από τη Μόσχα με το χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία Soling.

“Μετά έκανα το χόμπι μου επάγγελμα. Είχα τελειώσει ηλεκτρολόγος, είχα ταξιδέψει με τα πλοία για ένα χρόνο αλλά δεν μου άρεσε η εμπορική ναυτιλία, και τελικά με κράτησε η ιστιοπλοΐα,” εξήγησε ο Τάσος, ο οποίος είναι εδώ και πολλά χρόνια επαγγελματίας καπετάνιος ιστιοπλοϊκών σκαφών.

Βοήθησε στην ίδρυση του ΝΟΒ με την εμπειρία του ως ιστιοπλόος και στις εγκαταστάσεις του ομίλου, που κτίστηκαν με εθελοντική εργασία από τους ιδρυτές του.

“Φέραμε προπονητές από τον Πειραιά, με πρώτο τον Γιώργο Γραμμένο. Αργότερα προσθέσαμε και μαθήματα ανοιχτής θάλασσας, αρχικά με τον Γιάννη Γιαπαλάκη.”
Συνεχίζεται η προσπάθεια και για περισσότερα από 20 χρόνια, τα παιδιά του ομίλου έχουν συμμετάσχει σε πολλούς διασυλλογικούς και περιφερειακούς αγώνες, με αρκετές διακρίσεις.

Για δυνατούς ιστιοπλόους
“Η περιοχή μας είναι ωραία για ιστιοπλοΐα, αλλά είναι για δυνατούς ιστιοπλόους,” προσθέτει ο Τάσος. “Το δυστύχημα είναι ότι δεν έχουμε κατάλληλες λιμενικές υποδομές. Το πιο κοντινό στη Νεάπολη λιμάνι όπου μπορεί να δέσει κανείς με ασφάλεια είναι η Πλύτρα. Είναι πολύ δύσκολος ο ελλιμενισμός των σκαφών. Και στην Νεάπολη και στην Ελαφόνησο. Η περιοχή είναι για καλούς ιστιοπλόους που μπορούν να σώσουν το σκάφος τους αν χρειαστεί.”

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΙΣΤΙΟΠΛΟΪΑΣ

Τα τελευταία χρόνια, έχουν αναπτυχθεί ναυτικοί όμιλοι στην περιοχή για να μυείται η νεότερη γενιά στη τέχνη της ναυτοσύνης.

Οι ακτές του νοτιότερου τμήματος της Λακωνίας, με τις απότομες πλαγίες στο Μυρτώο Πέλαγος, τους γκρεμούς του Καβομαλιά και τους γραφικούς κολπίσκους στο Λακωνικό Κόλπο δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες για την εκμάθηση του αθλήματος.

Μαθήματα ιστιοπλοΐας παραδίδονται στο Ναυταθλητικό Σύλλογο Ελιάς, στο Ναυτικό Ιστιοπλοϊκό Όμιλο Μονεμβασιάς και στο Ναυτικό Όμιλο Βοιών στη Νεάπολη.

ΛΙΜΕΝΙΚΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

Στην περιοχή Βοιών
Στο μώλο της Νεάπολης υπάρχει παροχή νερού.
Περιορισμένος χώρος για μικρά σκάφη υπάρχει στο λιμανάκι της Νεάπολης.
Υπάρχει αγκυροβόλιο στο Παλαιόκαστρο, και ένας μικρός μώλος που χρησιμοποιείται από εμπορικά σκάφη.
Κατασκευάζονται αλιευτικά καταφύγια στον Προφήτη Ηλία και στα Βελανίδια.
Στην περιοχή των Βοιών γλίστρες για μικρά σκάφη υπάρχουν στο λιμανάκι της Νεάπολης, δεξιά από τον προβλήτα στα Βιγκλάφια, στον Προφήτη Ηλία, και στο Μαραθιά.

Στην περιοχή Κυπαρισσιού
Στο Κυπαρίσσι υπάρχουν 2 μικροί μώλοι δεξιά και αριστερά του κόλπου, στο Γέρακα επίσης υπάρχει προφυλαγμένος μώλος και γλίστρα για μικρά σκάφη.

Στην περιοχή Ασωπού
Υπάρχει προφυλαγμένος μώλος στη Πλύτρα. ‘Εχει εγκριθεί και η κατασκευή καταφυγίου τουριστικών σκαφών. Γλίστρες για μικρά σκάφη υπάρχουν στην Πλύτρα και στην παραλία Δαιμονιάς.

Στην περιοχή Μονεμβασιάς
Στην Μονεμβασιά υπάρχει μώλος στη βόρεια πλευρά της γέφυρας, και μια μαρίνα στην νότια πλευρά, η οποία είναι η πιο οργανωμένη επιλογή, αν και έχει υποστεί κάποιες ζημιές από την κακοκαιρία του περασμένου χειμώνα.

Στην περιοχή Ελιάς
Υπάρχει μώλος για τα αλιευτικά κυρίως, καθώς και γλίστρα για μικρά σκάφη.

Παροχή καυσίμου σε βυτίο από πρατήρια υγρών καυσίμων της περιοχής υπάρχει στην Πλύτρα (τηλ. 27320 82313, 27320 82747 ή 6944508731 και 27320 82067 [ο τελευταίος έχει την δυνατότητα να φέρει καύσιμα στο Γέρακα και στο Κυπαρίσσι κατόπιν συνεννόησης]), Μονεμβασιά (τηλ. 27320 61162), και Νεάπολη (τηλ. 27340 29019, 27340 47678).

Καταδύσεις στο Δήμο Μονεμβασιάς

Εξερεύνηση στο ναυάγιο του Αγ. Νικόλαου Βοιών Λακωνίας

Κείμενο:Κώστας Λαδάς
Φωτογραφίες-Βιντεο: Κ.Λαδάς- Δ. Κωνσταντόπουλος

Στον κόλπο της Αγίας Μαρίνας ,στο Δήμο Βοιών ,Βορειοανατολικά της άκρας Ζόβολο βρίσκεται βυθισμένο το φορτηγό πλοίο “Kaptan Ismail Hakki”. Ένα καράβι 30 μέτρων που μετέφερε 578 τόνους σιδηρομετάλλευμα  και ένα αυτοκίνητο εποχής. Το πλοίο, για αγνώστους λόγους μέχρι σήμερα, βυθίστηκε στις 30  Ιανουαρίου 1978, σχεδόν 100 μέτρα από την ακτή, σε βάθος 12 μέτρων.
 Ανήκε στην εταιρεία Deval Shipping Group και πήρε το όνομα του από τον δεύτερο ιδιοκτήτη της εταιρείας Ισμαήλ Χακί ο οποίος, όταν ανέλαβε την εταιρεία, το 1952, έφερε μια σύγχρονη εποχή στον τουρκικό εμπορικό στόλο, μετατρέποντας όλα τα ατμόπλοια της εταιρείας του, σε ντίζελ. Πιθανόν, το “Kaptan Ismail Hakki” να ήταν το πρώτο τουρκικό που μετατράπηκε σε ντιζελοκίνητο.

Η ιστορία αναφέρει πως χάρη στη παρατηρητικότητα ενός βοσκού ο οποίος βρισκόταν ακριβώς εκείνη την ώρα στην Αγία Μαρίνα, δεν υπήρξαν θύματα από το ναυάγιο .
Ο βοσκός άναψε φωτιές στη μοναδική αμμώδη παραλία της περιοχής, ώστε να κατευθύνει εκεί τους ναυαγούς, σώζοντας τους έτσι από τη πρόσκρουση τους στα βράχια του Καβομαλλια. Οι ναυαγοί ως ένδειξη ευγνωμοσύνης προς το βοσκό για τη σωτηρία τους, χάρισαν τη βάρκα τους στους αγρότες της περιοχής .

Η διαδρομή για να φτάσουμε στην παραλία της Αγίας Μαρίνας ,όπου και θα καταδυθούμε ,ξεκινάει από την Νεάπολη με κατεύθυνση προς τον Άγιο Νικόλαο. Στη συνέχεια προς τον  Προφήτη Ηλία , και λίγο πριν το τέλος της ασφάλτου, μπαίνουμε  αριστερά σ έναν χωματόδρομο αρκετά βατός, για συμβατικά αυτοκίνητα, προς το Απολιθωμένο Δάσος. Μετά από το δάσος και λίγο πριν φτάσουμε στο εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας, ακολουθούμε τον δεξί χωματόδρομο που οδηγεί σε μια αλάνα όπου είναι και το τέλος της διαδρομής μας .

– Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται κατά την ετοιμασία μας στην ξηρα, στη μετακίνηση τόσο τη δική μας όσο και του εξοπλισμού μας, λόγο των κοφτερών βράχων που υπάρχουν γύρω. 
Ευτυχώς στην άκρη του κάβου  υπάρχουν μικρά σκαλοπάτια που  διευκολύνουν την είσοδο και την έξοδο μας στο νερό.

– Σε απόσταση 100 μέτρων από την ακτή και σε ευθεία με το φυσικό ρέμα που έχει δημιουργηθεί στα βράχια από την θάλασσα, βρίσκεται βυθισμένο με την αριστερή του πλευρά στον αμμώδη βυθό το σιδερένιο κουφάρι του πλοίου, με την πρύμνη του να κοιτάει την ξηρά και την πλώρη το ανοιχτό πέλαγος.
 Το μέγιστο βάθος φτάνει τα 12 μετρα και το ελάχιστο τα 4μετρα, κάνοντας το ναυάγιο επισκέψιμο σε αυτοδύτες όλων των επίπεδων, καθώς επίσης και σε ελευθέρους δύτες.

Η κατάλευκη άμμος που βρίσκεται τριγύρω από το ναυάγιο και το μικρό  του βάθος, είναι οι ουσιαστικοί, καλοί παράγοντες του πολύ καλού  φωτισμού, σε όλα τα ενδιαφέροντα σημεία του, από τις ακτίνες του Ήλιου. Ιδανικές ώρες, βάση της θέσης του ναυαγίου – καλύτερος φυσικό φωτισμός –  είναι οι ώρες, από την ανατολή του ήλιου μέχρι και το μεσημέρι, που οι ακτίνες του Ήλιου πέφτουν κάθετα στο πλοίο. Από το μεσημέρι και μετά, οι ακτίνες πέφτουν στην  πλευρά των ύφαλων του πλοίου, σκοτεινιάζοντας μεν όλο το κατάστρωμα και τα αμπάρια, δίνοντας όμως την ευκαιρία για εντυπωσιακές φωτογραφίες στο σκοτεινό όγκο του πλοίου.

– Το πρώτο σημείο που θα συναντήσουμε, είναι η πρύμνη του, με το πηδάλιο και την προπέλα να βρίσκονται εκεί, έτοιμα, λες, να ξαναδώσουν ζωή στο πλοίο.
 Μια βόλτα, πρώτα από την δεξιά πλευρά, θα μας αποκαλύψει δεκάδες σπειρογράφους στα ύφαλα τού οι όποιοι ανάλογα με το ρεύμα ίσως βρίσκονται ορθάνοικτοι να λικνίζονται ομοιόμορφα. Τελειώνοντας την δεξιά πλευρά και φτάνοντας στην πλώρη, αξίζει να απομακρυνθούμε λίγο από αυτήν και να θαυμάσουμε τον όγκο του πλοίου και την θέση που έχει μέσα στο νερό.  Επιστρέφοντας κοντά στην πλώρη, αρχίζουμε μια πιο λεπτομερή εξερεύνηση, όπου εύκολα μπορεί να φανταστεί κάποιος, τους εργάτες στις άγκυρες, ετοίμους για τον “απόπλου” !
Τα  ανοικτά αμπάρια, άδεια από το φορτίο.  Μοναδικό εύρημα, ο σκελετός από το παλιό αυτοκίνητο. Λίγο πιο κει, τα ξαπλωμένα άλμπουρα με τις σκάλες και στην συνέχεια, η γέφυρα και τα διαμερίσματα του πληρωματος. Η διείσδυση στα εσωτερικά τμήματα του ναυαγίου δεν κρύβει κινδύνους, παρ όλα αυτά, χρειάζεται αρκετή εμπειρία, καλή φωτιστική πηγή και άριστη πλευστότητα λόγο ιζήματος. Μοναδικός ίσως κίνδυνος, είναι αυτός, της καταστροφής του εξοπλισμού μας από τις σκουριασμένες λαμαρίνες στις εισόδους του πλοίου.

Έντονη είναι, η παρουσία σπειρογραφων, σε όλα τα μέρη του πλοίου, άλλοτε με φόντο το απέραντο γαλάζιο και άλλοτε με φόντο τα εντυπωσιακά μέρη του, κάνοντας τα φλας να παίρνουν φωτιά για εντυπωσιακές φωτογραφίες.
 Το μικρό βάθος και μέγεθος του ναυαγίου μας επιτρέπουν την περιήγηση σε αυτό πάνω από 2 φόρες στην ιδία βουτιά. Έτσι μπορούμε να επικεντρωθούμε σε λεπτομέρειες που πιθανόν να μας ξέφυγαν από την πρώτη μας βόλτα.

Επίσης, οσοι σκέφτονται να επισκεφτούν το ναυάγιο, καλό θα είναι να έχουν υπόψη τους πως η διαδρομή της επιστροφής, έχει  υψόμετρο. Επιβάλλεται λοιπόν ένα ασφαλές διάλειμμα επιφάνειας  πριν την αναχώρηση.

Στη διάρκεια του διαλείμματος μπορείτε, είτε να επισκεφτείτε το Απολιθωμένο δάσος, εξαιρετικά ενδιαφέρον από φωτογραφικής άποψης, η αν πεινάτε να γευτείτε παραδοσιακούς μεζέδες στα 2 γραφικά ταβερνάκια “Athinaios”(με τους υπεροχους μεζεδες) και ”Νεραιδα” του Αγίου Νικόλαου  .

Video creator: Kostas Ladas:

Αναδημοσίευση από: http://kostasladas.blogspot.gr